Start | O nas | Impressum | Kontakt | Pomoc | Mapa stron | Euro 2008
Kurs franka
Deutsch Français Italiano English Po polsku
Dziś     Jutro
Pogoda
Wiadomości:
SMI: 
Newsletter
Najnowsze informacje na twój e-mail
więcej info
Tu znajdziecie inne informacje o Szwajcarii
Swiss Club
Zobacz dlaczego warto wstąpić do naszego klubu
   więcej...
Gazetka online
Przeczytaj naszą gazetkę online. Warto na prawdę!
   więcej...
Najlepsze wina
Szwajcarskie wina są rzeczywiście doskonałe.
   więcej...
Mecz o Puchar UEFA FC Zurych AC Milan 2010
      Sport: piłka nożna
Piłka nożna w Szwajcarii
Szwajcaria posiada silną ligę piłkarską. To w Szwajcarii znajdują się siedziby FIFA i UEFA. Od wielu lat Szwajcar Sepp Blatter jest przewodniczącym FIFA.

Puchar Szwajcarii dla GrasshoppersHistoria piłki nożnej w Szwajcarii zaczyna się mniej więcej w roku 1869, gdy w Genewie zaczęli grać pracownicy instytutów międzynarodowych. Szwajcaria była jednym z pionierów wczesnej piłki nożnej. Najstarszy szwajcarski klub piłkarski FC St. Gallen powstał w 1879 roku. Jest on także najstarszym klubem kontynentalnej Europy. Szwajcarski Związek Piłki Nożnej (ASF) założony został 7 kwietnia 1895 r. Pierwszym nieoficjalnym mistrzem Szwajcarii został Grasshopper Club Zurych w 1898, a pierwszym oficjalnym Anglo-American Club Zurych w 1899 r. W następnym roku (1900) mistrzem po raz drugi został Grasshopper Club Zurych pokonując FC Bern 2:0.

Piłkarze GrasshoppersNajwiększym sukcesem szwajcarskiej piłki nożnej jest Wicemistrzostwo Olimpijskie z 1924 r. W finale w Paryżu ulegli dominującej wtedy w światowym futbolu reprezentacji Urugwaju 0:3. W czasach, gdy nie były jeszcze rozgrywane Mistrzostwa Świata FIFA to Igrzyska Olimpijskie były najważniejszym turniejem, gdzie wyłaniano najlepszą drużynę świata. Pierwsze Mistrzostwa Świata odbyły się w 1930 r. w Urugwaju. Szwajcarzy niestety wycofali się z udziału ze względów na koszty podróży, podobnie jak wiele innych europejskich drużyn. Tak więc na pierwszy Mundial Szwajcarzy zakwalifikowali się 4 lata później, w 1934 roku. Na turniej do Włoch pojechało aż 10 tysięcy szwajcarskich kibiców, co było w tamtym czasie wynikiem godnym uwagi. Reprezentacja Szwajcarii dotarła do ćwierćfinału, co jest najlepszym osiągnięciem Helwetów na Mundialu. Wynik ten powtórzyli 4 lata później we Francji oraz w 1954 r. przed własną publicznością. To właśnie wtedy Szwajcaria organizowała pamiętny Mundial, podczas którego padła rekordowa ilość bramek na spotkanie (średnio 5,38). Szwajcarzy dotarli do ćwierćfinału, gdzie zmierzyli się z reprezentacją Austrii. Mecz odbył się w Lozannie, w czterdziestostopniowym upale. Wtedy to padł rekord liczby bramek strzelonych w czasie meczu Mistrzostw Świata. Mimo, że gospodarze prowadzili już 3:0, spotkanie wygrali ostatecznie Austriacy 7:5. Szwajcarzy uczestniczyli jeszcze w turniejach Mistrzostw Świata: w Brazylii w 1950 roku (faza grupowa), w Chile w 1962 roku (faza grupowa), w Anglii w 1966 roku (faza grupowa), w Stanach Zjednoczonych w 1994 roku (1/8 finału), w Niemczech w 2006 roku (1/8 finału), w RPA w 2010 roku (faza grupowa) i w Brazylii w 2014 roku (1/8 finału).

Na Mistrzostwach Europy Szwajcarzy grali trzykrotnie. Po raz pierwszy zakwalifikowali się dopiero na turniej w Anglii w 1996 roku. Na inaugurację zremisowali na Wembley z gospodarzem turnieju reprezentacją Anglii 1:1. Potem jednak ulegli Holendrom (0:2) i Szkotom (0:1) kończąc mistrzostwa na fazie grupowej. Na następny turniej "Helweci" czekali osiem lat. Podczas EURO 2004 w Portugalii zremisowali z Chorwacją (0:0) oraz przegrali z Anglią (0:3) i Francją (1:3) zajmując ostatnie miejsce w grupie. W meczu z Francuzami błysnął 17-letni Johan Vonlanthen, który został najmłodszym strzelcem bramki w historii Mistrzostw Europy. Kolejny turniej odbył się już w Austrii i Szwajcarii, a Szwajcarzy wiązali z nim spore nadzieje licząc na generację młodych, zdolnych zawodników. Na inaugurację w Bazylei przegrali jednak z Czechami 0:1 i decydujący mecz o ich dalszym udziale w turnieju zagrali z Turcją. Do przerwy po trafieniu mającego tureckie korzenie Hakana Yakina Szwajcarzy prowadzili 1:0. Mecz odbywał się w fatalnych warunkach. Silne opady deszczu niemal zalały boisku i uniemożliwiały normalną grę. Sędzia jednak nie przerwał spotkania, a Turcy zdołali strzelić dwie bramki i wygrać ostatecznie 2:1. Niewiadomo jak by się to spotkanie potoczyło, gdyby mecz przerwano i dokończono w normalnych warunkach. Szwajcarzy odpadli po tym meczu z turnieju, a ostatnie spotkanie z Portugalią grali o godne pożegnanie się z kibicami. Po dwóch bramkach Hakana Yakina gospodarze wygrali 2:0 z pewną już awansu Portugalią. Tym samym było to pierwsze i jak dotąd jedyne zwycięstwo Szwajcarów na Mistrzostwach Europy.

Za najlepszego szwajcarskiego piłkarza w historii uznawany jest Stéphane "Chappi" Chapuisat. To legenda szwajcarskiej piłki nożnej i gwiazda lat 90. Chapuisat urodził się 28 czerwca 1969 roku w Lozannie i tam rozpoczął swoją piłkarską karierę. W wieku 17 lat dołączył do pierwszej drużyny drugoligowego klubu FC Malley, dla którego zdobył 16 bramek w 32 spotkaniach. Szybko wpadł w oko skautom pierwszoligowego FC Lausanne-Sport, gdzie spędził następne trzy i pół sezonu (104 mecze i 36 bramek) i w 1989 roku zadebiutował w reprezentacji Szwajcarii w wygranym spotkaniu z Brazylią 1:0. Swoją pierwszą bramkę natomiast zdobył rok później przeciwko San Marino (4:0). Zimą 1991 roku dołączył do niemieckiego Bayeru Uerdingen (10 meczów, 4 bramki), ale jego zespół po sezonie spadł z Bundesligi. Szwajcarem zainteresował się trener Ottmar Hitzfeld (w latach 2008-2014 selekcjoner reprezentacji Szwajcarii) i sprowadził go do jednego z największych klubów w Niemczech, Borussii Dortmund. Stéphane Chapuisat spędził tam aż 8 lat i został pierwszym obcokrajowcem, który zdobył ponad sto bramek w Bundeslidze. Szwajcar stał się w Dortmundzie legendą. Poprowadził swój klub do wielu sukcesów. Już w pierwszym sezonie został Wicemistrzem Niemiec. W 1993 r. doprowadził Borussię do finału Pucharu UEFA, przegranego z Juventusem. W 1995 r. i 1996 r. zdobył Mistrzostwo Niemiec i Superpuchar Niemiec. Największe sukcesy przypadły na rok 1997, kiedy Borussia Dortmund wygrała Ligę Mistrzów i Puchar Interkontynentalny. W następnym sezonie broniąca tytułu Borussia dotarła do półfinału Ligi Mistrzów, gdzie pokonał ją dopiero Real Madryt. We wcześniejszej rundzie Borussia grała w dwumeczu z Bayernem Monachium, który pokonała 1:0 po trafieniu Chapuisat. Po zakończeniu sezonu 1998/1999 "Chappi" postanowił wrócić do Szwajcarii i podpisał kontrakt z Grasshopper-Club Zurych (77 spotkań, 45 bramek). W 2001 roku zdobył Mistrzostwo Szwajcarii i został królem strzelców ligi. Rok później przeniósł się do Young Boys Berno (100 spotkań, 53 bramki), z którym został wicemistrzem Szwajcarii i królem strzelców rozgrywek. W 2005 roku podpisał kontrakt z Lausanne-Sport (32 mecze, 16 bramek), gdzie zakónczył po sezonie swoją bogatą karierę.
W reprezentacji Szwajcarii rozegrał 103 spotkania zdobywając 21 bramek. Poprowadził Szwajcarów do 1/8 finału Mistrzostw Świata w Stanach Zjednoczonych w 1994 roku i uczestniczył w EURO 1996 i EURO 2004.

Poza Chapuisat na świecie zasłynęło kilku innych szwajcarskich piłkarzy. Ciriaco Sforza grał m.in. dla 1.FC Kaiserslautern (Mistrzostwo Niemiec), Interu Mediolan (finał Pucharu UEFA) i Bayernu Monachium. Z Bayernem zdobył Mistrzostwo Niemiec, Puchar UEFA, Ligę Mistrzów (jako drugi Szwajcar w historii po Chapuisat) i Puchar Interkontynentalny. Trzecim Szwajcarem, który wygrał Ligę Mistrzów jest Xherdan Shaqiri (z Bayernem Monachium), uznawany obecnie za największy talent w Szwajcarii. Inni znani szwajcarscy piłkarze to: Stéphane Henchoz (zdobywca Pucharu i Superpucharu UEFA z Liverpoolem), Blaise NKufo (Mistrz Holandii z FC Twente), Alexander Frei (król strzelców Ligue 1 z Rennes), Kubilay Türkyilmaz (Mistrz Turcji z Galatasaray Stambuł), Hakan Yakin (były piłkarz m.in. FC Basel, Young Boys, Galatasaray, PSG i Stuttgartu), Alain Geiger (112 spotkań w reprezentacji), Alain Sutter (były gracz Bayernu Monachium), Heinz Hermann (rekord występów w kadrze Szwajcarii - 118 meczów), Johann Vogel (czterokrotny Mistrz Holandii z PSV Eindhoven), Patrick Müller (pięciokrotny Mistrz Francji z Olympique Lyon), André Abegglen (dwukrotny Mistrz Francji i król strzelców ligi francuskiej w barwach Sochaux), Josef Hügi (zdobywca 6 bramek podczas Mundialu w 1954 roku), Umberto Barberis (Mistrz Francji z AS Monaco), Alfred Bickel (jedyny piłkarz, który został wybrany sportowcem roku w Szwajcarii, jeden z dwóch zawodników, którzy zagrali na ostatnim Mundialu przed II Wojną Światową i pierwszym po wojnie), Jacques Fatton (najlepszy strzelec w historii ligi szwajcarskiej), czy Max Abegglen (Wicemistrz Olimpijski z 1924 roku).

W 1995 roku Szwajcarski Związek Piłki Nożnej wprowadził nowy program szkolenia dzieci i młodzieży, jednolity dla całego kraju, rozpoczął szkolenie trenerów i rozbudowę infrastruktury treningowej. Dokonał również zmian w przyznawaniu licencji dla klubów, dzięki czemu szwajcarskie kluby uzyskały wysoką stabilność organizacyjną i finansową. Obecnie Szwajcaria ma jedne z najnowocześniejszych ośrodków treningowych, a system szkolenia jest porównywany do francuskiego czy niemieckiego. Dzięki temu tak mały kraj jakim jest Szwajcaria może pochwalić się dobrą reprezentacją i ligą. System szkolenia odnosi duże sukcesy. W 2002 roku Szwajcaria zdobyła Mistrzostwo Europy do lat 17, a w 2009 Mistrzostwo Świata do lat 17, w 2011 r. natomiast Szwajcarzy zostali Wicemistrzami Europy do lat 21. Wychowankami tego systemu są tacy zawodnicy jak: Xherdan Shaqiri (Bayern Monachium, Inter Mediolan), Stephan Lichtsteiner (Juventus Turyn), Ricardo Rodriguez i Diego Benaglio (Wolfsburg), Philippe Senderos (Aston Villa, dawniej Arsenal i AC Milan), Gökhan Inler (Napoli), Granit Xhaka i Yann Sommer (Borussia Moenchengladbach), Johan Djourou (HSV Hamburg, dawniej Arsenal), czy Josip Drmić (Bayer Leverkusen). Ponadto wiele gwiazd innych reprezentacji również stawia swoje pierwsze kroki w Szwajcarii. Takimi przykładami są np.: Chorwat Ivan Rakitić (FC Barcelona), Serb Zdravko Kuzmanović (Inter Mediolan), Ekwadorczyk Felipe Caicedo (Espanyol Barcelona, dawniej Manchester City i Sporting Lizbona), Albańczyk Lorik Cana (Lazio Rzym, wcześniej PSG, Marsylia, Galatasaray) czy Czarnogórzec Elsad Zverotić (Fulham Londyn).

Liga Szwajcarska jest jedną z najstarszych na świecie. Rozgrywki rozpoczęły się w 1897 roku i trwają nieprzerwanie do dnia dzisiejszego. Największymi klubami w Szwajcarii są: FC Basel 1893, Grasshopper-Club Zurych, Young Boys Berno, Servette Genewa, FC Zurych i FC Lausanne-Sport. Mieszczą się one w największych miastach i mają najwięcej fanów, ale często sukcesy odnoszą też dużo mniejsze kluby takie jak: FC Sion, FC Lugano czy FC St. Gallen. Szwajcarska liga utrzymuje wysoki poziom, głównie dzięki dobremu zarządzaniu klubów, które muszą radzić sobie z małymi w porównaniu do wielkich sąsiadów budżetami oraz dzięki dobremu systemowi szkolenia młodzieży. Często liga szwajcarska służy jako trampolina do największych lig europejskich. Tutaj można dobrze rozwinąć swoje umiejętności, w dobrej lidze i wpaść w oko skautom, których wielu przyjeżdża do Szwajcarii. Wielu znanych piłkarzy zaczynało w Szwajcarii swoje wielkie kariery, np.: Chilijczyk Ivan Zamorano (Real Madryt, Inter Mediolan), Brazylijczycy Giovane Elber (Bayern Monachium) i Sony Anderson (Marsylia, Monaco, Barcelona), Włoch Roberto Di Matteo (Chelsea), Rumun Viorel Moldovan (Fenerbahce, Nantes), Kongijczyk Shabani Nonda (Monaco, AS Roma), Bułgar Martin Petrov (Wolfsburg, Manchester City), Chorwat Mladen Petrić (Borussia Dortmund, Hamburg, Fulham), czy Iworyjczyk Seydou Doumbia (CSKA Moskwa). Liga szwajcarska w ostatnich latach poczyniła wyraźne postępy. Obecnie zajmuje 11 miejsce w Europie, tuż za Belgią, a przed Turcją czy Grecją. Jest to efektem dobrych występów szwajcarskich klubów w europejskich pucharach, przede wszystkim FC Basel. Klub z Bazylei wyrobił sobie w ostatnich latach wysoką reputację. Regularnie grywa w Lidze Mistrzów, gdzie w 2002, 2011 i 2014 roku wychodził z grupy eliminując Manchester United i dwukrotnie Liverpool FC. Dobre wyniki uzyskuje także w Lidze Europy, gdzie dotarł do półfinału w 2013 i ćwierćfinału w 2006 i 2014. W Lidze Mistrzów występowały także Grasshopper-Club Zurych, FC Thun i FC Zurych.

W Szwajcarii występowało też kilku Polaków. Niespełniony talent polskiej piłki Marek Citko występował w FC Aarau i Yverdon-Sport FC, Cezary Kucharski grał również dla FC Aarau (45 spotkań, 18 bramek). Zresztą Aarau to najbardziej polski klub w Szwajcarii. Przed transferem do Bayernu Monachium grał tam Sławomir Wojciechowski (36 meczów, 6 bramek). Po nieudanej przygodzie z niemieckim gigantem wrócił z powrotem do Szwajcarii, gdzie rozegrał jeszcze 15 spotkań zdobywając jedną bramkę. W Aarau występował jeszcze jeden reprezentant Polski. Ryszard Komornicki (121 meczów, 11 bramek) po zakończeniu kariery został trenerem i prowadził m.in. FC Wohlen, FC Solothurn, FC Luzern, FC Baden, FC Aarau czy ostatnio FC Chiasso. W Szwajcarii swoją międzynarodową karierę rozpoczynał Tomasz Rząsa, który grał dla Grasshopper-Club Zurych (30 meczów, 6 bramek), FC Lugano (9 meczów, 2 bramki) i Young Boys Berno (12 meczów, 6 bramek). Dwóch reprezentantów Polski grało dla FC Lausanne-Sport - Jacek Dembiński (19 spotkań, 4 bramki) i Marcin Kuźba (70 spotkań, 35 bramek). Inny reprezentant Polski Grzegorz Mielcarski również występował nad Jeziorem Genewskim, w Servette Genewa (6 spotkań, 1 bramka). Piotr Nowak grał dla Young Boys Berno (42 spotkania, 4 bramki), podobnie jak Mirosław Trzeciak (12 meczów, 3 bramki). W FC Sion występowało dwóch innych Polaków - Zbigniew Zakrzewski (13 meczów, 1 bramka,), później wypożyczony do FC Thun (15 meczów, 1 bramka) i Kamil Grosicki (8 meczów, 2 bramki). Jak widać w Szwajcarii występowału wielu reprezententów Polski.

Od stycznia 2015 roku w Szwajcarii występuje polski obrońca Daniel Dziwniel, który zamienił Ruch Chorzów na pierwszoligowe FC St. Gallen.

Reprezentacje Szwajcarii i Polski spotykały się ze sobą 10-krotnie. Pierwszy raz 13 czerwca 1938 roku w meczu towarzyskim w Zurychu. Wówczas padł remis 3:3 (Amado 2, Abegglen - Wilimowski, Wostal, Piątek). Rok później w Warszawie było 1:1 (Piątek - Amado). W 1971 roku w Lozannie doszło do kolejnego meczu towarzyskiego. Tym razem Szwajcarzy przegrali 2:4 (Kuenzli, Kuehn - Szołtysik, Banaś, Deyna, Lubański). Rok później w Poznaniu padł bezbramkowy remis. 11 czerwca 1976 rozegrano towarzyski mecz w Bazylei. Szwajcarzy po raz pierwszy pokonali Polaków 2:1 (Bizzini, Barberis - Boniek). Pierwszy raz o punkty obie ekipy walczyły podczas eliminacji EURO 1980. We wrocławiu wygrali Polacy 2:0 po bramkach Bońka i Ogazy, a w Lozannie Polacy znów wygrali 2:0 tym razem po dwóch trafieniach Terleckiego. Następnym razem obie ekipy spotkały się podczas meczu towarzyskiego w 1984 roku w Zurychu. Spotkanie zakończyło się remisem 1:1 (Hermann - Boniek). W 2001 roku w cypryjskiej Larnace w towarzyskim spotkaniu Polacy rozgromili Szwajcarów 4:0 po bramkach Olisadebe, Karwana, Hajto i Krzynówka. Ostatni mecz towarzyski miał miejsce we Wrocławiu w listopadzie 2014 roku. Emocjonujące spotkanie zakończyło się remisem 2:2 (Jędrzejczyk, Milik - Drmić, Frei). Bilans spotkań to 4 zwycięstwa Polaków, 5 remisów i 1 zwycięstwo Szwajcarów.
W piłce klubowej również zdarzały się polsko-szwajcarskie potyczki. W 2006 roku w Pucharze UEFA w meczu grupowym Wisła Kraków pokonała najsłynniejszy szwajcarski klub FC Basel 3:1. Grasshopper-Club Zurych trafiał dwukrotnie na polskie zespoły. W 2005 roku mierzył się 2 rundzie kwalifikacji Pucharu UEFA z Wisłą Płock. W pierwszym meczu Szwajcarzy wygrali 1:0, a w rewanżu było 3:2 dla Wisły, ale awansowała drużyna ze Szwajcarii. w 2008 roku na tym samym etapie rozgrywek Lech Poznań rozgromił "koniki polne" aż 6:0. Rewanż zakończył się bezbramkowym remisem. Kilkukrotnie z polskimi drużynami w Pucharze Intertoto grało Young Boys Berno: 1967 - z Ruchem Chorzów 0:2 i 3:4, 1971 - z Zagłębiem Wałbrzych 2:0 i 0:1, 1972 - z Wisłą Kraków 1:1 i 0:8, 1977 - z Legią Warszawa 1:1 i 1:4, 1982 - z Gwardią Warszawa 2:1 i 2:2, 1985 - z Górnikiem Zabrze 1:4 i 0:3, 1986 - z Legią Warszawa 3:1 i 0:0. W drugiej rundzie kwalifikacji Pucharu UEFA w 2005 roku FC Zurych trafił na Legię Warszawa. W stolicy Polski Szwajcarzy wygrali 1:0, a w rewanżu w Zurychu gospodarze rozgromili Legię 4:1. Z Legią grało również Lausanne-Sport w drugiej rundzie Pucharu Zdobywców Pucharów w 1981 roku. Pierwszy mecz zakończył się porażką 1:2, a rewanż wynikiem 1:1. Z polską drużyną rywalizowała także Servette Genewa. W pierwszej rundzie Pucharu UEFA Servette przegrała u siebie z Amicą Wronki 2:3, ale w rewanżu wygrała 2:1. Jednak to nie wystarczyło do awansu i dalej przeszła drużyna z Polski. Łącznie kluby z obu krajów spotykały się 25 razy, 12 razy wygrywały polskie zespoły, 6 razy padł remis i 7 razy triumfowały zespoły ze Szwajcarii

Najwięcej występów w reprezentacji Szwajcarii:
1. Heinz Hermann - 118
2. Alain Geiger - 112
3. Stéphane Chapuisat - 103
4. Johann Vogel - 94
5. Hakan Yakin - 87
6. Alexander Frei - 84
7. Gökhan Inler - 81
7. Patrick Müller - 81
9. Severino Minelli - 80
10. André Egli - 79

Najwięcej bramek strzelonych w reprezentacji Szwajcarii:
1. Alexander Frei - 42
2. Kubilay Türkyilmaz - 34
2. Max Abegglen - 34
4. André Abegglen - 29
4. Jacques Fatton - 29
6. Adrian Knup - 26
7. Josef Hügi - 23
8. Charles Antenen - 22
9. Lauro Amado - 21
9. Stéphane Chapuisat - 21

Niektóre kluby zdobywały zarówno mistrzostwo Szwajcarii, jak i Puchar Szwajcarii w tym samym roku. Oto one: Szwajcaria wspólnie z Austrią organizowała Mistrzostwa Europy w piłce nożnej w 2008 r Taką decyzję podjął w dniu 12.12.2002 r. Komitet Wykonawczy UEFA, obradujący w Genewie. Więcej na stronie mistrzostw Europy 2008.

Wykaz wszystkich szwajcarskich drużyn piłkarskich znajdziecie na stronie "szwajcarska liga".

Szczegóły minionego sezonu piłkarskiego najwyższej ligi, czyli RAIFFEISEN SUPER LEAGUE znajdziecie na stronach: mecze sezonu 2011/2012, mecze sezonu 2010/2011, rozkład meczów w sezonie 2009/2010, i dla porównania wyniki meczów sezonu 2003/2004, a także: tabela wyników sezonu 2011/2012,tabela wyników sezonu 2010/2011, tabela wyników sezonu 2009/2010.

Wyniki ligi niższej, czyli CHALLENGE LEAGUE znajdziecie na następujących stronach: sezon 2010/2011, wyniki sezonu 2009/2010, dla porównania wykaz meczów sezonu 2003/2004, oraz: tabela wyników sezonu 2010/2011 i tabela wyników sezonu 2009/2010.

Wypada przypomnieć, że praktycznie w każdym większym klubie piłkarskim są również drużyny kobiece. Sport ten wśród dziewcząt jest też popularny.

Warto też wiedzieć , że po raz pierwszy w historii mecz mężczyzn w dniu 14 sierpnia 2003 r. w ramach pucharu UEFA między AIK Solna (Szwecja) i Fylkir (Islandia) sędziowała kobieta: 36-letnia Szwajcarka Nicole Petignat. Sędziuje już od dawna, m.in. sędziowała mecz finałowy mistrzostw świata kobiet w Pasadena (USA) w 1999 r. przed 80.000 widzów.

Od sezonu piłkarskiego roku 2003/2004 nastąpiły znaczne zmiany w organizacji szwajcarskiej piłki nożnej.

National Liga A obejmowała 10 drużyn i nosiła nazwę AXPO SUPER LEAGUE (aktualnie jest to Raiffeisen Super League). W sezonie 2014/2015 będą grały w niej:
FC Aarau
FC Basel 1893
Grasshopper Club Zürich
FC Vaduz
FC Luzern
FC Sion
FC St. Gallen
FC Thun
BSC Young Boys
FC Zürich


National Liga B obejmowała 16 drużyn i nosi nadal nazwę CHALLENGE LEAGUE. Dziś w Challenge League gra tylko 10 drużyn, a w sezonie 2014/2015 grają W niej:

FC Biel-Bienne
FC Chiasso
FC Le Mont LS
FC Lugano
FC Schaffhausen
Servette FC
FC Lausanne-Sport
FC Wil 1900
FC Winterthur
FC Wohlen


Od sezonu 2012/2013 najwyższa liga szwajcarska dotąd nazywana Axpo Super League nosi nazwę Raiffeisen Super League w związku ze zmianą głównego sponsora tej ligi. Nowym głównym sponsorem Super League został Raiffeisen Bank, dlatego wprowadzono zmianę nazwy.

Daty i wyniki poszczególnych meczów zamieszczamy na odpowiednich stronach Raiffeisen Super League i Challenge League.

Nie sposób pominąć reprezentacji narodowej Szwajcarii. Brała ona udział w eliminacjach do Mistrzostw świata 2014. Szczegóły na stronie dotyczącej mistrzostw świata 2014. Zaznaczymy tu tylko, że Szwajcaria wygrała eliminiacje w swojej grupie zapewniając sobie 11.10.2013 r. wyjazd do Brazylii po meczu z Albanią wygranym 2 : 1.

REKLAMA
Pierwszy polski sklep internetowy w Szwajcarii
Zobacz także te strony:
  ::  genewa info  ::  praca.szwajcaria.net  :: szwajcarskiebanki.pl  ::  valais-wallis.pl  ::  stgallen.pl  ::  swisshotels.pl ::  
Copyright © 2001 - 2015 by 'szwajcaria.net'
Zarezerwuj domek
w Szwajcarii:
Reklama:

Zegarki na miarę

Zarezerwuj hotel w Szwajcarii:


Konto w szwajcarskim banku

Nauka w Szwajcarii
Reklama:
Strona Fundacji Lifeboat