Start | O nas | Impressum | Kontakt | Pomoc | Mapa stron | Euro 2008
Kurs franka
Deutsch Français Italiano English Po polsku
Dziś     Jutro
Pogoda
Wiadomości:
SMI: 
Newsletter
Najnowsze informacje na twój e-mail
więcej info
Tu znajdziecie inne informacje o Szwajcarii
Swiss Club
Zobacz dlaczego warto wstąpić do naszego klubu
   więcej...
Gazetka online
Przeczytaj naszą gazetkę online. Warto na prawdę!
   więcej...
Najlepsze wina
Szwajcarskie wina są rzeczywiście doskonałe.
   więcej...
Pomnik 4 reformatorów w Genewie
      Kultura: historia
Historia Szwajcarii
Historię Szwajcarii podzielić możemy na tę z okresu przed powstaniem państwa konfederacyjnego i na tę po roku 1291, okres współczesnego państwa szwajcarskiego.

Historię dawną możemy rozpocząć od Helwetów, ludu zamieszkującego zachodnią część dzisiejszej Szwajcarii.

W starożytności Szwajcaria zamieszkana była przez Helwetów na zachodzie i Retów na wschodzie. Byli oni spokrewnieni z Etruskami.

Rzymianie Juliusza Cezara podbili ten rejon w I w. p.n.e i nazwali Helvetia (Helwecja).
W IV w. n.e., w okresie najazdów na Imperium Zachodniorzymskie przez Germanów, Helwecja była podbijana przez Burgundów i Alemanów.

W średniowieczu Frankowie pobili Alemanów w V w. n.e., a następnie Burgundów na początku VI w. Frankowie wprowadzali nową cywilizację opartą na chrześcijaństwie.

Po upadku imperium frankońskiego w IX w. większość Szwajcarii stała się częścią księstwa Alemanii lub Szwabii, jednego z wielkich feudalnych państw królestwa germańskiego.

Południowo-zachodnia część została włączona do transjurajskiego królestwa Burgundii. Część burgundzka została przejęta przez Cesarza Rzymskiego Konrada II w roku 1033. Szwajcaria stała się częścią jego cesarstwa. Składało się ono z wielu małych państw. Rządzili tam książęta, hrabiowie, biskupi i opaci. Składało się też z wielu państw-miast, które później stały się zaczątkiem kantonów.

Cesarz Rzymski Rudolf I z dynastii Habsburgów podjął próbę narzucenia Szwajcarii praw feudalnych w roku 1276, chcąc odebrać tradycyjną wolność i przywileje Szwajcarom. Wówczas w 1291 r. trzy tzw. leśne kantony (Uri, Schwyz i Unterwalden), położone wokół Vierwaldstaettersee, utworzyły związek wzajemnej obrony. W XIV w. dołączyły do nich Zurych, Glarus, Berno, Lucerna i Zug a w  XV w. Fryburg i Solura. Habsburgowie niezdolni do pokonania walecznych szwajcarskich górali porzucili próby przejęcia rejonu jako lenno rodzinne a konfederacja szwajcarska stała się zależna bezpośrednio od cesarza.

Rok 1499 przyniósł kolejną próbę Cesarza Rzymskiego Maksymiliana I ograniczenia różnych praw samorządowych. W  wyniku wojny został pobity, a traktat z Bazylei podpisany 22 września 1499 uznawał niezależność Szwajcarii. Do konfederacji przystąpił Appenzell, Szafuza i Bazylea w roku 1513.

W wyniku ostatniej wygranej wojny z Maksymilianem szwajcarscy rycerze uzyskali wielką sławę jako najemnicy.

W trakcie wojen między Francją i Włochami, szwajcarscy najemnicy anektowali część północnych powiatów włoskich i miast, które później stanowiły podstawę utworzenia kantonu Ticino.
Szwajcarscy żołnierze wystąpili przeciwko Francuzom i zostali pobici w 1515 r. Następstwem tej porażki było ustanowienie neutralności Szwajcarii.

W roku 1536 Szwajcarzy berneńscy zajęli Lozannę i różne inne terytoria księstwa Sabaudii.

Reformacja rozpoczęła się w Szwajcarii w 1518, gdy wiejski pastor Huldreich Zwingli zakwestionował sprzedawanie odpustów przez kościół rzymsko-katolicki.

Pod przewodnictwem Zwingli miasto Zurych powstało przeciw dogmatom kościelnym paląc relikwie, zabraniając adoracji świętych i uwalniając kleryków z okowów celibatu. Te innowacje były wspierane przez klasę średnią, głównie kupców, powodując dalsze uniezależnienie się miasta od kościoła rzymsko-katolickiego i Rzymskiego Cesarza Niemiec. Reformy te zostały w krótkim czasie przyjęte również przez inne miasta: Bazyleę i Berno.

Genewa w roku 1536 zbuntowała się przeciw księstwu Sabaudii i odmówiła uznania zwierzchnictwa biskupa katolickiego.

Tu osiedlił się francuski teolog Jan Kalwin, który zorganizował swój kościół demokratycznie, wykorzystując ideę przedstawicielstwa.
W latach 1541 - 1564 Genewa była twierdzą kalwinistycznego odłamu protestantyzmu.

W wojnie trzydziestoletniej (1618 - 1648) Szwajcaria zachowała swą neutralność. Mimo to dyplomacji szwajcarskiej udało się wywalczyć uznanie Szwajcarii jako niepodległy kraj na mocy traktatu pokojowego z Westfalii z 1648 r.

Rewolucja francuska z 1790 r. dotarła także do Szwajcarii. Rewolucjoniści wspierani żywo przez Francuzów zachęcali do reform politycznych i ustanowienia silnego rządu narodowego. W roku 1798 obejmowali już teren całej Szwajcarii. Do tego czasu Szwajcaria miała raczej luźne sojusze obronne. Dopiero Napoleon Bonaparte zjednoczył kraj pod nazwą Republiki Helwetyckiej i wprowadził pisaną konstytucję, która mocno uraziła Szwajcarów, podobnie jak okupacja przez wojska francuskie.

Rok 1803 przyniósł zmiany. By zyskać przychylność Szwajcarów Napoleon wycofał swe wojska i Aktem Mediacji ustanowił nową konstytucję za zgodą Szwajcarów.

Na Kongresie Wiedeńskim w 1815 r. uznano oficjalnie stałą neutralność Szwajcarii, a jej terytorium poszerzono, włączając 22 kantony. Od tamtej pory granice państwa pozostały nie zmienione.

Okres następujący po ostatecznej integracji Szwajcarii przyniósł nowe elementy w formowaniu jedności państwa.

Wystąpiły konflikty pomiędzy kościołem katolickim i protestanckim oraz elementami autokratycznymi a demokratycznymi.

W roku 1847 kościół katolicki utworzył ligę nazwaną Sonderbund.

Demokratyczny rząd federalny ogłosił ją pogwałceniem konstytucji. Doszło do wojny domowej, gdy liga odmówiła rozwiązania się.

Liga została pokonana przez rząd, który w 1848 r. przedstawił nową konstytucję znacznie wzmacniającą siłę konfederacji. Spotęgowała to konstytucja z 1874 r., która po kilku modyfikacjach nadal jest w mocy.

To ta konstytucja ostatecznie zjednoczyła wszystkie kantony w jedno silne państwo federacyjne, jednocześnie pozostawiając znaczne przywileje poszczególnym kantonom i gminom.

Do dziś nadanie obywatelstwa szwajcarskiego dla cudzoziemców jest możliwe po głosowaniu przez mieszkańców danej gminy. To tylko jeden przykład.

Demokracja wypracowana przez naród szwajcarski jest wyjątkowa i stanowi wzór do naśladowania dla wszystkich.
REKLAMA
Pierwszy polski sklep internetowy w Szwajcarii
Zobacz także te strony:
  ::  genewa info  ::  praca.szwajcaria.net  :: szwajcarskiebanki.pl  ::  valais-wallis.pl  ::  stgallen.pl  ::  swisshotels.pl ::  
Copyright © 2001 - 2015 by 'szwajcaria.net'
Zarezerwuj domek
w Szwajcarii:
edom.pl Domy i apartamenty wakacyjne
Reklama:
Zegarki na miarę

Zarezerwuj hotel w Szwajcarii:


Konto w szwajcarskim banku

Nauka w Szwajcarii
Kolejka na Jungfrau
Sklep 3 Suisses
Kosmetyki Yves Rocher
Tu może być Twoja reklama
Reklama:
Strona Fundacji Lifeboat