Start | O nas | Impressum | Kontakt | Pomoc | Mapa stron | Euro 2008
Kurs franka
Deutsch Français Italiano English Po polsku
Dziś     Jutro
Pogoda
Wiadomości:
SMI: 
Newsletter
Najnowsze informacje na twój e-mail
więcej info
Tu znajdziecie inne informacje o Szwajcarii
Swiss Club
Zobacz dlaczego warto wstąpić do naszego klubu
   więcej...
Gazetka online
Przeczytaj naszą gazetkę online. Warto na prawdę!
   więcej...
Najlepsze wina
Szwajcarskie wina są rzeczywiście doskonałe.
   więcej...
Widok na Lucernę i most Kapellbrücke
      Turystyka: Lucerna
Miasto Lucerna w centrum Szwajcarii
Lucerna, po niemiecku Luzern, w miejscowym dialekcie Lozärn to piękne miasto nad Jeziorem Czterech Kantonów, stolica kantonu o tej samej nazwie. Przez wielu uważane za najpiękniejsze miasto Szwajcarii.

Nazwa miasta oznacza miasto światła. Legenda mówi, że to anioł za pomocą świetlnego promienia pokazał osadnikom miejsce gdzie powinni się osiedlić.

Początki miasta sięgają VIII w n.e., ale najświetniejsze lata rozpoczęły się po wybudowaniu drogi przez przełęcz św. Gottharda. Lucerna rozkwitła. Stare miasto do dziś ma wiele kamienic z tamtego okresu. Są one pięknie malowane, zdobione, z freskami. Można je określić jednym słowem: malownicze.

Najstarszym zabytkiem miasta jest Wasserturm - ośmiokątna kamienna wieża wodna stojąca obok słynnego mostu Kapellbrücke wybudowana w 1300 r. Stanowiła ona element fortyfikacji miejskich, była świetnym punktem obserwacyjnym, była karcerem, skarbcem, archiwum, a dziś połączona przejściem z Kapellbrücke jest siedzibą związku artyleryjskiego oraz znajduje się tam sklep z pamiątkami.

Most Kapellbrücke (Kaplicowy) powstał w 1365 r. jako element fortyfikacji łączący Kaplicę z kościołem Jezuitów. Był to most drewniany kryty wybudowany nie w poprzek rzeki Reuss, lecz po przekątnej, by najlepiej połączyć oba obiekty, dla których został zbudowany. W początkowym okresie miał długość 282 m, jednak po regulacji rzeki i budowie nabrzeży most skrócono do 207,4 m.

Niedaleko znajduje się inny most drewniany zadaszony nieco młodszy - Spreuerbrücke (Most Plewny) wybudowany w 1408 r. Został on w dużej części zniszczony przez powódź w 1566 r. jednakże został odbudowany. Również i na tym moście pod jego dachem są obrazy trójkątne malowane na drewnie. Przedstawiają one sceny tańca zmarłych. Do dziś zachowało się 45 obrazów z pierwotnych 67. Zostały one namalowane w latach 1616 - 1637 pod okiem malarza Kaspara Meglingera.

Na rzece Reuss w Lucernie był jeszcze jeden most drewniany zadaszony - Hofbrücke, wybudowany w 1352 - 1365 mający 385 m długości. Także i na tym moście zawieszone były pod dachem trójkątne obrazy namalowane na drewnie. Było ich 239, a przedstawiały sceny biblijne. Zachowało się z nich 113, wszystkie zostały odrestaurowane i zakonserwowane w latach 1999-2001. Most ten został rozebrany w latach 1835 - 1852. Most zniknął dokładnie po 500 latach swego istnienia.

Luzerna, jak wspomnieliśmy, rozkwitła wraz z budową drogi przez przełęcz Gottharda. Dzięki niej skrócono znacznie czas przejazdu z Niderlandów do Italii. Miasto już w 1250 r. osiągnęło wielkość jaką zachowało do XIX w.

Dziś miasto liczy blisko 80.000 mieszkańców. Liczba mieszkańców systematycznie spada. Tylko dzięki przyłączeniu się miejscowości Littau liczba mieszkańców wzrosła. W 2011 r. proponowano przyłączenie się do Lucerny miejscowościom Ebikon, Adligenswil i Kriens, które w referendum w listopadzie 2011 odrzuciły tę propozycję, podobnie jak w marcu 2012 miejscowość Emmenn. Trzeba zaznaczyć, że prawie jedna trzecia wszystkich mieszkańców Lucerny to cudzoziemcy. Cała aglomeracja liczy blisko 200 tys. mieszkańców.

Od 1992 r. miastem partnerskim Lucerny jest polski Cieszyn (jako jedno z 6 miast świata).

Lucerna jest też ważnym ośrodkiem kultury. Tu znajduje się wybudowane bezpośrednio nad brzegiem jeziora w 1999 r. nowoczesne centrum kultury KKL (Kultur- und Kongresszentrum Luzern), gdzie organizowane są znane w świecie festiwale: Słynny jest karnawał w Lucernie (Luzerner Fasnacht).

Museggmauer to pozostałość średniowiecznej wielkości miasta. Od północy wybudowano mury obronne długości 870 m z 9 basztami. Prace nad budową muru rozpoczęto ok. roku 1370, a zakończono w XV w. Zachowały się one w dobrym stanie praktycznie w całości (poza 40 m wschodniej części) i dziś są wielką atrakcją turystyczną. Mają grubość 1,5 m a wysokość średnio 9 m. Te baszty to: Niedaleko Museggmauer znajduje się Löwendenkmal (pomnik konającego lwa). Jest to alegoryczne wspomnienie szwajcarskich gwardzistów poległych 10 sierpnia 1792 r. w obronie francuskiego króla w paryskim pałacu Tuileries. Szwajcarscy gwardziści służyli dla króla Francji Ludwika XVI, chroniąc go w czasie rewolucji francuskiej.

Ogółem w dniu 10 sierpnia 1792 r. który nazwano "drugą rewolucją" w pałacu Tuileries było 750 gwardzistów, 200 innych towarzyszyło królowi w zgromadzeniu narodowym. Na posiedzeniu zgromadzenia narodowego ustalono, że król wyda rozkaz gwardii szwajcarskiej do poddania się. Rozkaz ten Ludwik XVI podpisał i przekazał grupie oficerów do doręczenia gwardzistom w Tuileries. Na skutek panującego chaosu rozkaz do gwardzistów nie dotarł.

Rankiem 10 sierpnia 1792 r. siły narodowe chciały wkroczyć do pałacu. Tu jednak napotkali opór szwajcarskich gwardzistów, którzy przysięgali wierność królowi, a nie mając od niego rozkazu zwalniającego z przysięgi wykonywali swoją powinność - bronili pałacu powierzonego ich obronie. Faktyczne dowództwo nad gwardzistami sprawował Jost Dürler z Lucerny. W walce z przeważającymi siłami ludu Paryża nie mieli szans. Walczyli o każdą salę pałacu. Zadali duże straty przeciwnikom. Poległo od 550 do 700 gwardzistów (źródła podają różne dane). Oficjalne źródła podają, że szturmujący niezwykle brutalnie obchodzili się z poległymi Szwajcarami. Bezcześcili ich ciała i ich części jako trofeum umieszczali na swoich pikach.

2 września tego samego roku 246 gwardzistów i oficerów zostało skazanych przez trybunał rewolucyjny na karę śmierci, którą wykonano w bestialski sposób w następnych dniach - nazwano to "mordem wrześniowym". Po tych wydarzeniach Szwajcarzy zdecydowali o zaniechaniu służby gwardzistów dla Francuzów. Szczątki gwardzistów zostały pochowane na cmentarzach Madeleine i von Roule, gdzie pochowano również króla Ludwika XVI.

Rząd federalny decyzją z dnia 7 sierpnia 1817 r. ustanowił medal 10 sierpnia 1792 r. który przyznawano wszystkim osobom, które związane były z obroną Tuileries. Medal nosił napis "Wierność i uczciwość".

18 listopada 2005 r. w Paryżu powołano do życia fundację o nazwie "Fondation 1792", która ma na celu rozwijanie przyjaźni francusko-szwajcarskiej. Jej powołanie zbiegło się z poświęceniem tablicy pamiątkowej dla regimentu szwajcarskiej gwardii królewskiej gwardii francuskiej w muzeum armii. Tablicę odsłonił były prezydent Konfederacji Szwajcarskiej Samuel Schmid.

Pomnik Löwendenkmal powstał z inicjatywy oficera Carla Pfyffera z Altishofen, który w Lucernie spędzał urlop. Pierwszym komendantem gwardii był jego przodek Ludwig Pfyffer von Altishofen. Carl Pfyffer postanowił w 1818 r. zebrać pieniądze na pomnik. Projekt opracował duński rzeźbiarz Bertel Thorvaldsen, a wykonał go kamieniarz z Konstanz Lukas Ahorn w byłym kamieniołomie koło Lucerny. 10 sierpnia 1821 r. dokonano uroczystego odsłonięcia. Nad lwem wyryto napis po łacinie HELVETIORUM FIDEI AC VIRTUTI (Wierność i męstwo Szwajcarów).

Château Gütsch, to hotel wybudowany w 1888 r. na wzgórzu nad miastem, jeden z symboli miasta. Inspiracją do jego budowy była wizyta królowej brytyjskiej Wiktorii. Zameczek znajduje się obecnie w przebudowie. Od nowego roku będzie przyjmował znowu gości jako luksusowy Boutiqhotel. Zmniejszono liczbę pokojów z 31 do 20, ale będą one obszerniejsze, wygodniejsze i z pewnością droższe niż dotychczas. Oprócz zameczku obok powstał drugi budynek, w którym będzie 40 pokojów hotelowych i apartamentów oraz spa i sala bankietowa.

Jezioro Czterech Kantonów jest przepięknie położone wśród gór. Warto obejrzeć góry z pokładu statku kursującego między miejscowościami położonymi na brzegu jeziora w kilku kantonach. Już w roku 1357 uruchomiono pierwsze regularne przewozy wodne między miejscowościami nad jeziorem prowadzone początkowo przez firmy St.-Niklausen-Schiffgesellschaft oraz z Flüelen i Brunnen. Komunikacja przez przełęcz Gottharda odbywała się częściowo drogą wodną między Lucerną i Flüelen. Dziś wielką atrakcją są rejsy wycieczkowe statkami parowymi. Najstarszym parowcem Szwajcarii we władaniu firmy SVG jest bocznokołowiec URI wybudowany w 1901 r. zabierający na pokład do 800 pasażerów. Uri jest dobrem narodowym chronionym przez państwo. Inne parowce bocznokołowe, które pływają po jeziorze to: Unterwalden z 1902 r. zabierający 700 pasażerów, Schiller z 1906 r. - 900 pasażerów, Galia z 1913 r. - 900 pasażerów, Stadt Luzern z 1928 r. - 1200 pasażerów. Stadt Luzern to największy flagowy statek parowy SVG i ostatni wybudowany dla szwajcarskiej firmy żeglugowej. SVG dysponuje także 15 statkami motorowymi, oraz jednym transportowym przekształconym w statek dla grup.

Przy Schweizerhofquai w Lucernie zacumowany jest inny statek parowy bocznokołowy Wilhelm Tell z 1908 r. wycofany z eksploatacji, który już 40 lat służy jako statek-restauracja.

Statkami po jeziorze rocznie pływa ponad 2,5 miliona pasażerów.

W Lucernie znajduje się jedna z nielicznych istniejących panoram - Panorama Bourbaki. Jest to obraz w kształcie okręgu długości 112 m i wysokości 10 m umieszczony w specjalnym budynku muzealnym. Obraz namalowany został w 1881 r. przez malarza o nazwisku Edouard Castres. W skład zespołu malarskiego wchodził także Ferdinand Hodler. Panorama przedstawia francuską armię wschodnią, którą dowodził generał Charles Denis Sauter Bourbaki. Jej oddziały przekroczyły granicę Szwajcarii w okolicach Les Verrières w 1871 r. pod koniec wojny francusko-niemieckiej i składając broń poddały się internowaniu. Obraz jest potępieniem wojny i jednocześnie pokazuje pierwsze działania Czerwonego Krzyża. Panorama jest europejskim pomnikiem kultury.

W Lucernie znajduje się Muzeum Transportu, które jest największym w Europie i najczęściej odwiedzanym muzeum w Szwajcarii. Posiada znaczną ilość eksponatów ze wszystkich dziedzin transportu i komunikacji: samochody, lokomotywy, statki, samoloty na wolnym powietrzu i w 20 halach. Początkiem tego muzeum było utworzenie stowarzyszenia na rzecz muzeum kolejnictwa w Zurychu w 1942 r., które w 1957 r. rozpoczęło budowę muzeum na terenie 22.500 m2 przekazanych na ten cel przez władze miasta Lucerna w dzielnicy Lido blisko jeziora. Budowa była finansowana przez miasto, kanton i Konfederację. Uroczyste otwarcie odbyło się 1 lipca 1959 r. Eksponaty w muzeum zgrupowane są według 5 grup tematycznych: transport szynowy, transport drogowy, lotnictwo i kosmonautyka, żegluga, kolejki i turystyka.

Na miejscu znajduje się też kino IMAX, planetarium, muzeum Hansa Erni oraz Swissarena.

Swissarena to wyjątkowa ekspozycja na 200 m2 składająca się ze zdjęć lotniczych Szwajcarii. W pawilonie lotniczym znajduje się 30 samolotów z różnych okresów.

Wart uwagi jest zbiór obrazów Rosengart, znanego lucerneńskiego kolekcjonera dzieł sztuki Sigfrieda Rosengarta, który razem z córką Angelą zgromadził 180 prac Picassa i 125 dzieł Paula Klee. W 1992 r. żona Rosengarta założyła Fundację Rosengart, która opiekuje się zbiorami.

Gletschergarten (ogród lodowcowy) to zabytek przyrodniczy. Josef Wilhelm Amrein-Troller kupiec z Lucerny chciał w pobliskim wzgórzu skalnym wykopać piwnicę dla przechowywania win.

2 listopada 1872 r. rozpoczęły się prace ziemne, ale nigdy winiarni nie otworzono. Okazało się bowiem, że na kamieniach piaskowca, który odkopywano ukazały się odciski muszli i palm tropikalnych z okresu gdy rejon Lucerny pokrywało morze. Zmieniono plany co do miejsca i już 1 maja 1873 r. otwarto ogród lodowcowy (zamiast winiarni).

W pobliżu ogrodu w roku 1896 wybudowano szwajcarską namiastkę Alhambry - Spiegellabyrinth (labirynt luster). Ma on 90 luster, które są tak zainstalowane, że niektórym trudno się w nim odnaleźć.

Obiekty sakralne nierozerwalnie wiążą się z Lucerną. Jest tu najstarszy i największy w Szwajcarii kościół barokowy - Jesuitenkirche. Najważniejszym obiektem sakralnym Szwajcarii renesansu jest kościół Hofkirche St. Leodegar im Hof. Kościół św. Mateusza - Matthäuskirche to ważny kościół neogotycki. Kaplica Piotrowa - Peterskapelle ma bogate wnętrze w stylu nazareńskim. Klasztor św. Anny na Gerlisbergu jest również ciekawym obiektem sakralnym.

Liczne średniowieczne kamienice z malowidłami i freskami to część Lucerny, którą koniecznie trzeba zobaczyć. Jest tu m.in. dom ryglowy Anderallmend-Haus wybudowany w 1679 r., który posiada wyjątkowy urok. Ale takich domostw jest tu więcej, szczególnie w rejonie placu winnego (Weinmarkt).

Nie sposób Lucerny oddzielić od jej okolic. W pobliżu znajdują się bowiem ważne i ciekawe miejsca. Dwie popularne góry w pobliżu Lucerny to Pilatus i Rigi. Pilatus to góra której najwyższym punktem jest Tomlishorn (2128,5 m) do której można dotrzeć kolejką zębatą z Alpnachstad. To najbardziej stroma kolej zębata na świecie, wznosi się bowiem linią o nachyleniu 48 %! Pilatusbahn istnieje od 1888 r. i była obsługiwana trakcją parową. Ma 4,27 km długości. Kończy się stacją górną Pilatus - Kulm. Nazwa Pilatus pochodzi od legendy o Poncjuszu Piłacie, którego duch podobno błąkał się na tej górze i utrudniał wspinaczkę ludziom. Na Pilatus można też wjechać kolejką gondolową od strony Kriens.

Druga słynna góra to Rigi zwana "królową gór" o wysokości 1797,5 m. Na górę prowadzą dwie kolejki zębate. Pierwsza kolejka Vitznau- Rigi-Bahn prowadzi z Vitznau i jest to najstarsza w Europie kolej górska. Uruchomiono ją 21 maja 1871, a od 1937 ma napęd elektryczny. Druga kolej zębata prowadzi z Arth i powstała w 1875 r. a od 1907 r. była pierwszą na świecie koleją zębatą normalnotorową o napędzie elektrycznym. Na górze Rigi wybudowano urządzenia nadawcze szwajcarskiego radia i telewizji. Antena ma 95 m wysokości. Na jej wieży konstrukcyjnej znajduje się taras widokowy umieszczony na wysokości 6 m od podstawy. Z tarasu przepiękna panorama na wszystkie strony świata.

Niedaleko jest też Stanserhorn, gdzie jest wielka atrakcja dla amatorów kolejek linowych - pierwsza na świecie kolejka o nazwie "cabrio-bahn". Gondole tej kolejki nie mają zadaszenia. 60-osobowa gondola ma dwa poziomy po 30-pasażerów. Z wyższego poziomu można podziwiać wspaniałą panoramę bezpośrednio pod gołym niebem przy dobrej pogodzie. Kolejka ta kursuje na Stanserhorn na wysokość 1850 m. Trasę 2320 metrów pokonuje się w 6,5 minuty. Pierwszy odcinek trasy przebywa się tradycyjną kolejką wybudowaną jeszcze w 1893 r. Kolejka "cabrio" może przewieźć 465 amatorów wrażeń na godzinę.

Będąc w Lucernie warto skosztować miejscową specjalność kulinarną - Lozärner Chügelipastete, zwane też Fritschipastete. Nazwa pochodzi od formy - kuli (w miejscowym dialekcie i języku niemieckim: Chügeli = Kügelchen) w oryginalnym kształcie. Potrawa ta pochodzi z XVIII w. Dziś to rodzaj pieroga, bądź naleśnika składanego z ciasta francuskiego wypełnionego nadzieniem rodzaju ragout z mięsa cielęcego, grzybów z dodatkiem rodzynek. Do tego pyszny sosik. Palce lizać! Można tę potrawę kupić jako gotowy produkt w kształcie odpowiadającym polskiemu żurkowi w chlebie. Są dziś różne warianty tej potrawy z sosem grzybowym, w kształcie pasztecików, z fasolą, marchewką, ryżem, makaronem lub frytkami.

Smacznym specjałem z Lucerny jest także Lozärner Birewegge - rolada gruszkowo-śliwkowa w cieście francuskim. Warto spróbować.

W Lucernie jest wiele restauracji, barów, pubów, gdzie można smacznie zjeść i się napić. Najtaniej w restauracjach przy sieciach detalicznych np. w Centrum Coop.

Noclegi oferuje wiele hoteli. Jednym z ciekawszych jest Jail Hotel przy Löwengraben nad rzeką Reuss. To hotel znajdujący się w byłym więzieniu. Dla lubiących noc z dreszczykiem polecamy zachowane cele więzienne, szczególnie tę, gdzie przebywali więźniowie przeznaczeni na stracenie. To wyjątkowy hotel. Można przenocować także w apartamencie urządzonym w byłym gabinecie dyrektora więzienia, bądź w więziennej bibliotece. Noclegi w celi nie są drogie. Znacznie tańszym miejscem noclegu jest schronisko młodzieżowe, zapewniające skromny nocleg w ładnym, dobrze utrzymanym obiekcie.

Noclegi zarezerwujecie na naszej stronie "Hotele szwajcarskie".
REKLAMA
Pierwszy polski sklep internetowy w Szwajcarii
Zobacz także te strony:
  ::  genewa info  ::  praca.szwajcaria.net  :: szwajcarskiebanki.pl  ::  valais-wallis.pl  ::  stgallen.pl  ::  swisshotels.pl ::  
Copyright © 2001 - 2015 by 'szwajcaria.net'
Zarezerwuj domek
w Szwajcarii:
edom.pl Domy i apartamenty wakacyjne
Reklama:
Zegarki na miarę

Zarezerwuj hotel w Szwajcarii:


Konto w szwajcarskim banku

Nauka w Szwajcarii
Kolejka na Jungfrau
Tu może być Twoja reklama
Reklama:
Strona Fundacji Lifeboat